بنویسید تا فراموش نشود !

اگر میخواهید که فراموش نشوید پس بنویسید، اگر میخواهید مانده گار باشید پس بنویسید ، اگر مخواهید ثروتمند شوید پس بنویسید، اگر میخواهید مردم به صدای شما گوش بدهد پس بنوسید ، اگر میخواهید که تاریخ را رقم بزنید پس بنویسید ، اگر میخواهید مردم را آگاه بسازید پس بنویسید ، آگر میخواهید حقیقت امروز را افشاء بسازید پس بنویسید ، اگر میخواهید دیگراران را مجزوب خود بسازید پس بنویسید، این حقیقتی های است که ما را مانده گار میسازد ما چی زمانی میتوانیم بنویسیم ، ما زمانی میتوانیم بنویسیم که دارای رشد مغزی باشیم رشد مغزی عبارت از نوع رشد انسان میباشد که در مغز خود اطلاعات را انسان ذخیره میکند مثله هاردیسک کمپیوتر مثله یک چپ موبایل و یا مثله حافظه موبایل یعنی همه چیز های که ما میبینیم همه چیز های که ما تعقل و تفکر میکنیم همه چیز های که ما میشنویم همه چیز های که ما لمس می کنیم همه چیز های که ما بوی میکنیم همه چیز های که ما میخوریم همه این موارد در معز مان ثبت یا ذخیره میشود . مغز انسان از یک کیلو تا یک نیم کیلول میباشد نظر به بزرگیش ولی خوردی و بزرگی مغز انسان در حافظه اش نقشی ندارد . یک میلیون جی بی تحقیقات نشان داده است که مغز انسان ظرفیت ذخیره را دارد نابغه های روی زمین تا حال از ده جی بی یا نهایتن پانزده جی بی مغر خود تا حال استفاده کرده نتوانیتند . پس باید ما دارای مطالعه های زیاد باشیم تا بتوانبم که بنویسیم پس بنآ باید که ما هم دارای رشد مغزی باشیم و هم رشد عقلی رشد عقلی انسان کشف میکند . مانند: دانشمندان جهان غرب مثله انشتین هم دارای رشد مغزی بود هم دارای رشد عقلی که توانست امروز اثری از خود بجا بماند و یا ناپلیون هیل که توانست با یک کتابی به نام بی اندیشد و ثروتمند شوید پیش از 2000000میلیون دالر در آمد داشته باشد . اگر ما هم بخواهیم بنویسیم تا فراموش نشویم باید در قدم نخست پنج موارد ذیل را در نظر داشته باشیم ..

1-: پیوند ارگانیک : یعنی پیوند زنجییروی باید داشته باشیم

2-: مخلص کورکورانه نباشید . مغرض هم نباشید . باید محقق باشیم

3-: استقامت کنید. از 12 ساعت 168 ساعت 45 دقیقه استقامت کنید .

4-: حضور فزیکی و روحی داشته باشید 80 فیصد درس را یاد میگیرد .

5-: اخلاص واقعی داشته باشید .

6-: دعا کنید .

این شش مواردی است که کمک مان میکند تا که فراموش نشویم و پیشرفت بکنیم

نویسنده: محتبی آزاد ..

نقدی بر دوگانگی تاریخ نویسان در مورد امیر حبیب الله کلکانی...