آغاز سال تعلیمی 1398

تعلیم و تربیت در هر کشوری بزرگترین انتقال دهنده فرهنگ، تاریخ، تمدن و علم و دانش از نسلی به نسل دیگر به شمار میرود. آنچه از دانش بشر در گذر تاریخ به یادگار مانده و به نسل های بعدی منتقل شده و هرنسلی در سایه پیشرفت و ترقی بخشی را به آن افزوده، فقط و فقط در سایه تعلیم و آموزش بوده است. در جامعه مدرن امروز کتله های انسانی تهی از نظام تعلیم و تربیه اصلاً قابل تصور نیست و هیچ مجموعه انسانی نمی توانند بدور از آموزش تعلیم و تعلم باشند.
امروزه روش های تعلیم و تعلم خود به یک دانش پیشرفته تبدیل شده و علوم تربیتی نقش اصلی در تغییر، تحول و مدرنیزه کردن سیستم آموزشی دارد. به همین دلیل در کشورهای پیشرفته، هزاران نفر که دارای درجه دکترا در علوم تربیتی هستند، سال ها روی سیستمهای با کیفیت آموزشی مطالعه و تحقیق می کنند و با توجه به پیشرفت دانش روان شناسی و علوم تربیتی، کتاب های درسی را در مقاطع مختلف تحصیلی تدوین می نمایند.

در دنیای امروز تعلیم و تربیت پایه و اساس بنیه علمی هر کشوری به شمار میرود و کشوری میتواند از نظر علمی به جایگاه رفیع و بلندی برسد که از بهترین سیستم کیفی تعلیم و تربیت برخوردار باشد. به همین دلیل در بسیاری از کشورها پس از چند سال تغییراتی در سیستم آموزشی آنان به وجود میآید و کتابهای درسی نیز تغییر یافته و مطابق با پیشرفت های علمی و تربیتی زمان خودش دوباره تدوین میگردد. اکنون با توجه به این پیش زمینه سوال اساسی این است که آیا سیستم تعلیم و تربیت در افغانستان از چنین ویژگی برخوردار هست؟ باید گفت که روند تعلیم و تربیت در افغانستان نیز همانند تاریخ این کشور پُر از فراز و نشیب هاست. در افغانستان تعلیم و تربیه دولتی درقالب عصری آن از زمان امان الله خان آغاز گردید و با فراز نشیبی که تحولات سیاسی و نظامی افغانستان پیدا کرد دستگاه آموزشی و تعلیمی در کشور نیز از رشد کیفی بازماند و نتوانست همزمان با دیگر کشورها و مطابق با پیشرفت و توسعه جهان در زمینه تعلیم و تربیه از رشد کیفی و کمی برخوردار گردد.

مهندس زریالی ”پیکان“

نقدی بر دوگانگی تاریخ نویسان در مورد امیر حبیب الله کلکانی...